เจียงของ  1 เมือง 2 แบบ

ประวัติอำเภอเชียงของ 

ประวัติอำเภอเชียงของ
อำเภอเชียงของเป็นเมืองโบราณเคยรุ่งเรืองมาตั้งแต่สมัยกรุงหิรัญนครเงินยาง(เชียงแสน) เดิมมีชื่อเรียกว่า “เมืองขรราช” ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองเชียงของ
ขึ้นกับนครนันทบุรี (น่าน) โดยเจ้าผู้ครองนครน่านได้แต่งตั้งให้เจ้าอริยวงศ์เป็นเจ้าเมืองคนแรก เมื่อปีพุทธศักราช 1805 และก็มีเจ้าเมืองปกครองสืบต่อกันมา จนถึงรัฐศักราช 129(พ.ศ. 2453) มีเจ้าเมืองเป็นคนสุดท้าย และในปีพุทธศักราช 2457 ได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็นอำเภอเชียงของ โดยแต่งตั้งให้พญาจิตตะวงศ์ วรยศรังสี เป็นนายอำเภอคนแรก

สภาพภูมิศาสตร์
อำเภอเชียงของเป็นอำเภอเล็กๆมีพื้นที่อยู่ประมาณ 837 ตารางกิโลเมตร(หรือประมาณ 530,000 ไร่)ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำโขงมีแนวขนานไปกับลำน้ำโขง พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา มีความสูงจากน้ำทะเล 1,000 ฟุต มีที่ราบลุ่มกระจายอยู่ตามหุบเขาและริมฝั่งแม่น้ำ มีแม่น้ำโขงเป็นแนวพรมแดน ติดกับประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวโดยมีระยะทางประมาณ 42 กิโลเมตร ฝั่งตรงข้ามคือแขวงบ่อแก้ว ประเทศ สปป.ลาว นักท่องเที่ยวสามารถนั่งเรือชมทิวทัศน์อันสวยงามทั้งสองฝั่งแม่น้ำโขง 

อำเภอเชียงของมีชื่อเสียงในเรื่องประเพณีการจับปลาบึก อยู่ห่างจากจังหวัดเชียงรายประมาณ 137 กิโลเมตร เป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างประเทศ เนื่องจากเป็นจุดผ่านแดนไปสู่เส้นทางการท่องเที่ยวทางเรือและบกที่สำคัญ และมีเส้นทางเชื่อมโยงออกไปสู่กลุ่มประเทศอนุภาคลุ่มน้ำโขงคือ ลาว เวียดนาม และกัมพูชาและจีนตอนใต้ส่งลให้อำเภอเชียงของเป็นส่วนหนึ่งของเศรษฐกิจพิเศษชายแดนเชียงของ อันคลอบคลุมพื้นที 3 อำเภอ คือ แม่สาย เชียงแสน เชียงของ และยังเป็นเมือรองรับยุทธศาสตร์ระดับอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขงที่เชื่อมโยงเส้นทางการค้าการลงทุนและการท่องเที่ยวเข้าด้วยกัน ซึ่งเส้นทางที่รู้จักกันแพร่หลายคือ เชียงของ-ห้วยทราย-หลวงพระบาง-เวียงจันทร์ และ เชียงของ – ห้วยทราย – หลวงน้ำทา – บ่อหาน (จีน) – เชียงรุ้ง (เมืองเอกแห่งแคว้นสิบสองปันนา) – คุนหมิง (เมืองหลวงของมณฑลยูนนาน)